දෑසම බැඳී දෙවඟනගේ කඩතුරා උනා දැමුවෙමි

ජනාධිපති නීතිඥ නන්දිමාල් විජේසුන්දර මහතා සිය පැරණි ඕක් ලී මේසය මත තිබූ ලිපිගොනුව දෙස බලා සිටියේ දැඩි කල්පනාවකිනි. වසර හතළිහක ඔහුගේ නීති ජීවිතය තුළ ඔහු නොදැක්ක නඩුවක් නැත. මිනීමැරුම්, මහා පරිමාණ වංචා සහ දේශපාලන කුමන්ත්‍රණ ඔහු හමුවට පැමිණ තිබුණි. නමුත් මේ නඩුව වෙනස් ය.

විත්තිකාර කසුන් ජයවීර යනු වයස අවුරුදු විසි දෙකක තරුණයෙකි. චෝදනාව වූයේ මෙරට ප්‍රබල ව්‍යාපාරිකයෙකු වූ ධර්මසිරි ගුණවර්ධනගේ එකම පුතු වන රොහාන් ගුණවර්ධන මරා දැමීමයි. පොලිසිය සතුව තිබූ සාක්ෂි අතිශය ප්‍රබල විය. මරණය සිදුවූ ස්ථානයේ තිබී කසුන්ගේ ඇඟිලි සලකුණු හමුවී තිබුණි. එපමණක් නොව, මරණයට මොහොතකට පෙර දෙදෙනා අතර වූ ආරවුල සීසීටීවී (CCTV) දර්ශනවල සටහන්ව තිබුණි.

"මහත්තයා, මම ඒක කළේ නැහැ. මම එතනින් එනකොට රොහාන් මහත්තයා පණ පිටින් හිටියා," කසුන් කූඩුව තුළ සිට හැඬූ හැටි නන්දිමාල්ට මතක් විය. සාමාන්‍යයෙන් අපරාධකරුවන් පවසන මේ නිදහසට කරුණ නන්දිමාල් විශ්වාස කළේ නැත. නමුත් කසුන්ගේ දෑස් තුළ තිබූ අහිංසක බිය ඔහුව නොසන්සුන් කළේය.

නඩු විභාගය ආරම්භ විය. රජයේ නීතිඥවරයා ඉතා දක්ෂ ලෙස කරුණු ඉදිරිපත් කළේය.

"ස්වාමීනි, විත්තිකරු සහ මියගිය තැනැත්තා අතර කලක සිටම වෛරයක් තිබුණා. විත්තිකරුගේ පියා ගුණවර්ධන මහතාගේ වත්තේ සේවය කරද්දී සොරකම් කළ බවට චෝදනා කර සේවයෙන් නෙරපා තිබුණා. ඒ පළිගැනීම සඳහා කසුන් මේ අපරාධය කළ බව ඉතා පැහැදිලියි," රජයේ නීතිඥවරයා ගිගුම් දුන්නේය.

නන්දිමාල් තම අසුනෙන් නැගිට්ටේය. ඔහුට තිබුණේ හරස් ප්‍රශ්න ඇසීමට අවස්ථාවකි. ඔහු පළමුවෙන්ම කැඳවූයේ එම වත්තේ ආරක්ෂක නිලධාරියාය.

"සෝමපාල මහත්මයා, ඔබ කියනවා එදා රෑ 10:15 ට කසුන් ගේට්ටුවෙන් එළියට යනවා දැක්කා කියලා. ඒ වෙලාවේ වත්තේ ලයිට් පත්තු වෙලා තිබුණද?"

"ඔව් මහත්තයා, හොඳට ලයිට් තිබුණා."

"එහෙනම් ඔබට පෙනුණද කසුන්ගේ ඇඳුම්වල ලේ පැල්ලම් තිබුණා කියලා?"

සෝමපාල මඳක් ගොත ගැසුවේය. "නෑ... මම එච්චර දුරක් බැලුවේ නැහැ මහත්තයා."

නන්දිමාල් ඊළඟට වෛද්‍ය වාර්තාව දෙස අවධානය යොමු කළේය. රොහාන් මියගොස් තිබුණේ හිසට එල්ල වූ තදබල පහරකින් සහ ඉන්පසු සිදු වූ ලේ වහනයකිනි. නමුත් එහි එක් කුඩා සටහනක් තිබුණි. රොහාන්ගේ නියපොතු අතර අමුතුම රසායනික ද්‍රව්‍යයක අංශු මාත්‍රයක් තිබී ඇත.

නන්දිමාල් තම කනිෂ්ඨ නීතිඥවරිය වූ ශාරධාට රහසින් උපදෙස් දුන්නේය. "ශාරධා, මට ගුණවර්ධන මහතාගේ පෞද්ගලික රෝහලේ ඖෂධ වාර්තා ටිකක් ඕනෑ. විශේෂයෙන්ම රොහාන් පාවිච්චි කරපු බෙහෙත්."

නඩුවේ දෙවන දිනය උදා විය. උසාවිය පිරී ඉතිරී ගොස් තිබුණි. නන්දිමාල් රජයේ සාක්ෂිකරුවෙකු වූ පොලිස් පරීක්ෂකවරයාව නැවත කැඳවීය.

"ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්තයා, ඔබ මේ සීසීටීවී දර්ශන සියල්ල පරීක්ෂා කළාද?"

"ඔව් ස්වාමීනි."

"එහෙනම් ඔබට පෙනුණද රොහාන් ගුණවර්ධන සහ කසුන් රණ්ඩු වෙන වෙලාවේ, කාමරයේ කෙළවරක තිබුණු අල්මාරියේ දොර මඳක් විවෘත වෙලා තිබුණු බව?"

පොලිස් පරීක්ෂකවරයා දර්ශන දෙස නැවත බැලුවේය. "ඔව්, ඒක සාමාන්‍ය දෙයක්."

"සාමාන්‍ය දෙයක්? නමුත් කසුන් එළියට ගියාට පස්සේ, හරියටම විනාඩි දහයකට පස්සේ ඒ දොර සම්පූර්ණයෙන්ම වැහිලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ කසුන් ගියාට පස්සෙත් ඒ කාමරේ කවුරු හරි හිටියා!"

උසාවිය පුරා නිහඬතාවයක් පැතිර ගියේය. ධර්මසිරි ගුණවර්ධනගේ මුහුණ සුදුමැලි වනු නන්දිමාල් දුටුවේය.

"ස්වාමීනි, මට අවසර දෙන්න මියගිය රොහාන්ගේ පියා වන ධර්මසිරි ගුණවර්ධන මහතාව සාක්ෂි කූඩුවට කැඳවන්න."

ගුණවර්ධන මහතා සෙමින් පියවර තබා කූඩුවට නැගුණේය.

"ගුණවර්ධන මහත්මයා, ඔබ ඔබේ පුතාට ගොඩක් ආදරෙයි නේද?"

"ඔව් මහත්තයා, ඔහු මගේ එකම දරුවා."

"නමුත් ඔබ දැනගෙන හිටියා ඔහු දැඩි ලෙස මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වෙලා හිටපු බව? සහ ඔබ දුන්නු බෙහෙත් නිසා ඔහුගේ වකුගඩු අකර්මන්‍ය වෙමින් තිබුණු බව?"

ගුණවර්ධන නිහඬ විය.

"සත්‍යය නම් මේකයි ස්වාමීනි," නන්දිමාල් උසාවිය දෙසට හැරුණේය. "එදා රෑ රොහාන් සහ කසුන් අතර ආරවුලක් ඇති වුණා සැබෑවයි. කසුන් ඔහුව තල්ලු කළා, රොහාන් වැටුණා. කසුන් බිය වී පලා ගියා. නමුත් රොහාන් මැරුණේ ඒ වැටීමෙන් නෙවෙයි. කසුන් ගියාට පස්සේ කාමරේ සැඟවී සිටි ගුණවර්ධන මහතාගේ පෞද්ගලික වෛද්‍යවරයා සහ ගුණවර්ධන මහතා එතනට ආවා. රොහාන් ඒ වෙනකොටත් ජීවත් වුණා. නමුත් රොහාන් මැරුණොත් ඒ වරද කසුන් පිට පටවලා, රොහාන්ගේ නමට තිබුණු විශාල රක්ෂණ මුදල සහ ව්‍යාපාරික වගකීම්වලින් නිදහස් වෙන්න පුළුවන් බව ගුණවර්ධන මහතා තේරුම් ගත්තා."

"බොරුවක්! මේක පදනම් විරහිත චෝදනාවක්!" ගුණවර්ධන කෑගැසුවේය.

"එහෙනම් මට කියන්න, රොහාන්ගේ නියපොතු අතර තිබුණු ඒ රසායනිකය ඔබේ අතේ තිබුණු සුවිශේෂී වෛද්‍ය මුදුවක අඩංගු ද්‍රව්‍යයක් බව පරීක්ෂණවලින් තහවුරු වුණොත් ඔබ මොකද කරන්නේ? රොහාන් අවසන් හුස්ම හෙළන මොහොතේ තමන්ව මරන්න හදපු තමන්ගේම පියාව සීරීමට උත්සාහ කර තිබෙනවා!"

නන්දිමාල් සාරලා ගෙන ආ වෛද්‍ය වාර්තා සහ ඡායාරූප විනිසුරුතුමා වෙත ඉදිරිපත් කළේය. ගුණවර්ධන මහතා පියවි සිහිය නැතිවී අසුන මත ඇද වැටුණි. සත්‍යය හෙළි විය. කසුන් නිදහස් විය.

නඩුව අවසානයේ නන්දිමාල් සිය කාර්යාලයට පැමිණ කළු කෝට් එක ගලවා එල්ලා තැබුවේය. එය අද වෙනදාට වඩා බරින් වැඩි බව ඔහුට දැනුණි.

"සර්, ඔබ කොහොමද මුදුව ගැන දැනගත්තේ?" ශාරධා ඇසුවාය.

නන්දිමාල් සිනාසුණේය. "නීතිය කියන්නේ අකුරුවලට විතරක් නෙවෙයි ශාරධා, ඒක මිනිස් හැසිරීම් සහ හෘද සාක්ෂිය පිළිබඳ කලාවක්. ගුණවර්ධන මුල ඉඳලම උත්සාහ කළේ කසුන්ව එල්ලුම් ගහට යවන්න. තමන්ගේ පුතාව මරපු කෙනෙක් ගැන තාත්තා කෙනෙක්ට තියෙන දුකට වඩා වෛරයක් ඔහු පෙන්නුවා. ඒකමයි මට සැක හිතුණේ."

ඔහු ජනේලයෙන් පිටත බැලුවේය. මීදුම කෙමෙන් පහව යමින් තිබුණි. නීතිය සැමවිටම සාධාරණ නොවිය හැකිය, නමුත් සත්‍යය සොයා යන නීතිඥයෙකුට නීතියේ දෙවඟනගේ ඇස් බැඳීම පවා බාධාවක් නොවන බව ඔහු තේරුම් ගත්තේය.

(මෙහි සඳහන් නම්, ගම්, සිදුවීම් සියල්ල මනක්කල්පිතය)