ස්වේත නාරී

ස්වේත නාරී - හතරවන කොටස

“ආ මේ ස්වේතා කෙල්ලනි... මම බැලුවා මොකෝ මේ පැත්තේ කියලා”

ඒ ගමේ ම තලතුනා උන්දෑ කෙනෙකි. මම පැක්ටේරිය ඇතුළට එනකොටම කිව්වේ මං දිහා බලා ගෙනය. 

නැන්දේ මම බත් එකක් අරන් ආවා අම්මට. 

එහෙමද..? ආන්න අර‍හේ බංකුව උඩ තියලා පලයන් උඔ. අම්මා කොහු මෝලේ ගබඩා කාමරයට ගියා. එන්න පරක්කු වෙයි. අනික උඔ වගේ නාබර ගැටිස්සියෙක් මේ දුවිල්ලේ කරක් ගහන්න ඕන නෑ බං. 

හරි නැන්දේ මම යන්නම්. අම්මට කියන්නකෝ මම ආවා කියලා

හරි කෙල්ලලේ උඔ පලයන්

බත් පාර්සලය බංකුව උඩින් තියලා ආපසු එන්න හැරුණේ මම එනකොට දැකපු ඒ පිරිමි රැව ආයෙත් දැකීමේ ආසාවෙන්. ඒත් මගේ අහිංසක බලාපොරොත්තුව වතුරේ ගහගෙන ගියා මෙන් ඔහු මගේ දෑසට අසු නොවීය. නමුත් ආපසු අන්තිම වතාවට දෙවැටෙන් හැරෙන්නට පෙර ෆැක්ටේරිය දිහා මං හැරී බැලුවේ නිකමට මෙනි. විශ්වාස කරන්න. ඒ ඇස් මගේ දිහාටම යොමු වී තිබුණා. හීනියට තොල් අග රැදී තිබුණේ ආදරය රැදුණු හිනාවක්මයි. මගේත් ඔහුගේත් ඇස් ගැටුණේ ඒ හිනාව මගේ තොල් අගත් ඇදෙන විටයි..  

නිවසට මා පය තැබුවේ කෙසේද යන්න මට සිතා ගත නොහැකි විය. මට සියල්ල සිහිනයක් මෙන් විය. සිහින ලෝකයේ හිතු මනාපෙට කිමිදුණු මා ඔහුගේ උරහියට හේත්තු වී රහස් කොදුරන හැටි, කරකාර බැද ‍ඔහුගේ බිරිද වී අතේ එල්ලි ගමේ ගුරු පාරේ ඇවිද යන හැටි මැවී පෙනුනා මට. අහසේ මාළිගා මට උරැම ද නැද්ද යන්න කල්පනා නොකළ මම මගේ හදවතේ උඩින්ම ඔහුගේ නම ලියා ගත්තා. ලැබුණත් නොලැබුණත් මොකද සිහින ලෝකේ මම ඔහුගේ පතිනියයි..

දවස් ගෙවී ගියේ හීයක වේගයෙනි. අම්මා නැවත වතාවක් මා හට ෆැක්ටේරියට බත් මුලක් ගෙනත් දීමට අණ කරන දවස වෙනකම් මම මග බලන් හිටියා. ඒත් සාරදා නැන්දත් අම්මත් උදේ වැඩට ගොස් අඳුරත් සමග ම නැවත ගෙට ගොඩ වීම හැර වෙනත් කිසිදු විශේෂ සිද්ධියක් වුණේ නම් නැහැ.

ඒත් දවසක් සිරිපාල මාමා මගේ වයසේ ම කෙලි ගැටයෙකු අතින් අල්ලා ගෙන ‍එන අයුරු මම දැක්කේ නාන්නට ගල් පීල්ලට යන වෙලාවේ. කලින් සාරදා නැන්දගේ කතා බස් අහන් හිටපු මට වෙලා තියෙන වින්නැහිය සිතා ගැනීමට පුළුවන් වුණා. ගල් පීල්ලට යන ගමන අතරමග නතර කළ මා නැවත ෆැක්ටේරිය පැත්තට දිව්වේ සාරදා නැන්දා ගැන කල්පනා කරමිනි. අම්මත් සාරදා නැන්දත් ගමේ තලතුනා ගැහැණුන් කිහිපදෙනෙකුත් ඒ වන විට එළියට වී කතා බහ කරමින් තේ උගුරක් තොල ගාමින් සිටිනු මම ඈතදීම දැක්කා. කඩි මුඩියේ මා එතනට කඩා වැදුණේ “අම්මේ” යැයි හඩ නගා පවසමිනි. 

ඇයි මගේ පුතේ...මොකක් හරි කරදරයක් ද අර පොඩ් උන්ට. ඇයි මෙහෙ හති දාගෙන දුවගෙන ආවේ. 

අම්මාගේ කඩහඩේ සද්දය උස්ව නැගුණු අතර , වඩාත්ම බියට පත්ව මා ඇමතූ නිසා සියල්ලන්ගේම අවධානය මා දෙසට යොමු වු අතර, අසළ පිහිටි ඔෆිස් කාමරයේ සිටි මගේ සිහින කුමාරයාද එළියට ආවේ තිගැස්සෙන ඇස් වලින් මං දිහා බලා ගෙනය. ඔහු දැකීමෙන් හදවත පිනා ගිය මේ අවස්ථාවේ අපේ ඇස් කතා කරන්නට හෝ සතුටු වෙන්නට මේ මොහොත සුදුසු නැති නිසාවෙන්

"අම්මේ සිරිපාල මාමා කෙල්ලෙක් එක්කන් ආවා ගෙදර. ඒක කියන්න මම ආවේ සාරදා නැන්දට"

මොකක් කිව්වා කෙල්ලේ. කොයි වෙලේද ආවේ?

මේ දැන් ටිකකට කලින්. ඒ දැකපු පාර තමයි මම නැන්දට කියන්න දුවගෙන ආවේ

මගේ උත්තර අසා අම්මා පුදුම වු අතර, එතරම් මහ කතන්දර මම දැන ගත්තේ කෙසේ ද යන්න අම්මට ගැටළුවක් විය. ඊට ටිකක් එහා පසින් මා දිහා ඇස් යොමා සිටි ආගන්තුකයාද සැනසුම් සුසුමක් හෙළුවේ මගේ ඇස් ඔහු වෙත යොමු වෙද්දීය. ආරංචිය ඇසු සාරදා නැන්දා පොළවේ පස් කමින් ගේ දිහාට දිව ගියේ විලාප තබමිනි. 

“අනේ සෑර්. අම්මා අප්පා නැති අහිංසක ගෑණී. මිනිහා වෙන ගැණියෙක් අරන් ගෙට රිංගනකොට ඉවසන්න පුළුවන්ද..ඒකයි නොකියම අඩා ගෙන දිව්වේ. මමත් අදට යන්නද සර් ඒකී පස්සේ”..

අම්මගේ ඉල්ලීමට එකග වු ඔහු යන්න යැයි කීවේ මා දිහා බලා ගෙනය. යන්න කිව්වේ අම්මට උනත් ඇස් වලින් මට තව මොහොතක් නවතින‍ ලෙස ආයාචනා කළා. එහෙත් අම්මා මාවත් ඇදගෙන සාරදා නැන්දා ගිය පාරෙම ගියේ අනේ අහිංසක ගෑණී.. පව් කියමිනි.

අප එන විට සාරදා නැන්දා සිරිපාල මාමා සමග යම යුද්ධයක පැටලී දෙන්නා දෙදෙනාට බැන අඩ ගහමින් පොළවේ හැපී හැපී අඩමින් සිටියාය. 

උඹ දැන් පලයන්. අර කෙලී ඉඳී මාත් එක්ක. ආය උඹ මම එක්ක ආවා කියලා කන්තෝරුවේ අත්සන් කරලත් නෑනී

ඈ⁣ බොල මිනිහෝ. තෝ මාව ඇඳ ගෙන ඇවිත් තොගේ බැල මෙහෙවර කර කර ඉද්දී තවත් ගෑණියෙක් ඇඳ ගෙන ඇවිත් මේ මගේ අළුත් ගෑණී කිව්වම යයි කියලා හිතුවද තෝ

අනේ මේ ගෑණියේ මගේ යකා අවුස්සන් නැතිව පල යන්න දැන් මෙහෙන්

තව තවත් මොනවදෝ කියමින් රණ්ඩු සරුවල් වු දෙන්නගේ වලිය අහවර වුණේ සාරදා නැන්දගේ ඇඳුම් කඩමලු ටික එළියට විසි කිරීමෙනි. අඬ අඬම දෙවියන් යැදපු සාරදා නැන්දා ගැන මටත් ඇති වුණේ මහ දුකක්. ඒ සමඟ සිරිපාල මාමා ගැන අපුලක්. අළුතින් ආව කෙල්ල ගැන තරහක්.මොන තරම් දෙන්නා දෙමහල්ලෝ රණ්ඩු සරුවල් වුනත් ඒකී කටක් ඇරලා වචනයක් නම් කිව්වේ නෑ. බයටම මොකුත් නොදන්න එකී වගේ බිම ඇන තියන් අඬමින් හිටියා. 

අම්මා සාරදා නැන්දව අපේ ගෙදරට එක්ක ගෙන ආවේ ඉන් පසුවයි. ආය මැරුණත් ඒ ගේ දිහාවේ එන් නෑ කියලා දිව්රලා ආව සාරදා නැන්දා පිලිකන්නේ බිම ඇණ තියන් බලා ගත් අත බලා ගෙන හිටියා. අම්මත් මමත් කිසිම කතාවක් නොකර එයාටම හිත හදා ගන්න ඉඩ දුන්නා. සවස් වෙනකම් එකම ඉරියව්වකින් හිටපු සාරදා නැන්දා ගේ ඇතුළට ගොස් එළියට ආවේ දිය රෙද්දක් අතින් අරගෙනය. 

කෙල්ලේ, මම යනවා නා ගන්න. එනවද..?

අම්මත් මමත් පුදුමයෙන් මෙන් මුහුණෙන් මුහුණ බලා ගත්තා. මේ ටිකකට කලින් අහස පොළව බඳන් අඬපු ගෑණී දැන් නාගන්න කතා කරනවා. ඊටත් වඩා ගලා ගිය කඳුළැලි පාරවල් හොඳටම පිහිද ගෙන. මම අම්මා ළඟට කිට්ටු වී සාරදා නැන්දට පිස්සු හැදිලද යැයි ඇසුවා..

නෑ කෙල්ලේ. ගෑණු එහෙම තමා. තැලෙන්න තැලෙන්න මුවහත් වෙනවා. කොකටත් උඹ පලයන් ඒකී එක්ක නා ගන්න.

ඔව් නැන්දේ මම එනවා.. ඉන්ඩෝ....

හැමදාම අම්මටත් කලින් නැඟිටින සාරදා නැන්දා ලිප මොළවා බතක් මාළුවක් සාදන අතර, දෙදෙනාම සුපුරුදු පරිදි කොහු මෝලට ගිය විට නිවසේ සිටියේ මමත් පොඩි එවුන් ටිකත් පමණි. දවසක් දහවලේ උන් දෙන්නත් එක්ක ගෙන මම ගල් පීල්ලට ගිහිං නා ගන්න හිතුවේ කාශ්ඨකය උහුලන්න බැරි නිසයි..

දැඟලිල්ල ඇති පොඩ් උන් දෙන්නා දුව ගෙන ගිය අතර, මම ඊට පසු පසින් ගල් පීල්ල දෙසට ඇවිදන් ගියා. නැතත් මම හිතා මතාම සිරිපාල මාමගේ ගේ අසළදී වේගය බාල කලේ අළුත් මනමාලී කෝ කියලා බලා ගැනීමේ කුතුහලය නිසයි. මම යන විට ඇය ගේ පිලිකන්නට වී පේර ගැටයක් උලා කම්න් සිටි අතර සිරිපාල මාමා ඇවිත් ඇය ඇඳගෙන ගෙට යන අයුරු මම බලා ගෙන හිටියා. පෙර දිනදී සිරිපාල මාමා සාරදා නැන්දා එක්ක අල්ලපු ජල්ලිය වගේම, ජල්ලියක් අල්ලන්නට අර අහිංසක කෙල්ලටත් සිදු වෙතැයි සිතා මම ගේ දිහාට දිව්වේ ඇය ගුටි බැට වලින් බේරා ගැනීමේ අරමුණ ඇතිවයි. 

අනේ එපා..රිදෙනවා.. මට නම් ආය බෑ..

විකාර නැතිව ඔහේ හිටු කෙල්ල. අනික මම හෙමින් දාන්නේ

අනේ.. අම්මේ රිදෙනවා.. 

හරි හරි තව ටිකක් අල්ලන් ඉදපන්

දෙන්නගේ කතාබස් නිසා මගේ ගමනේ වේගය බාල කළ අතර, හෙමිහිට ජනෙල් පළුවෙන් එබී බැලුවේ දෙන්නා දෙමහල්ලෝ මොනවා කරනවා දැයි සැක හැර බලා ගන්න. සිරිපාල මාමා මට පිටුපා සිටි අතර, දෙපා මුල ඔහුගේ සරම වැටී තිබු අතර, අඬ අදුරේ නග්න තට්ටම් යුගලය කැපී පෙණුනා. අර කෙල්ල⁣ගේ නිරැවත් සිරුර උඩ නැඟ උමතුවෙන් එහාට මෙහාට දඟලන සිරිපාල මාමාට ඇයගේ හැඬිල්ල ගානක් නැති විය.චිරි චිරි හඬ දෙමින් ඇහෙන දිරා ගිය ඇඳ විට්ටම දෑතින්ම අල්ල ගෙන අහිංසක කෙල්ල ඉවසන් හිටියේ වෙන කරන්නට දෙයක් නැති තැන වෙන්න ඇති. 

ආ.. දැන් අනිත් පැත්තට හැරියන්කෝ කෙල්ලේ ටිකක්..

සිරිපාල මාමගේ අණ ගණන් නොගෙන, ඇයු නිස්කලංකව සිටි නිසා තරහා ගිය සිරිපාල මාමා ඇය බලෙන්ම අනිත් පැත්ත හරවා දිගු ⁣පොල්ලක් තරම් වු සිරිපාල මාමගේ යගදාව ඇතුල් කල අතර වේදනාව දරා ගත නොහැකි වු ඈ මහත් හඩින් කෑ ගැසීය..

ඒ කෑ ගැසීමට බියට පත් වු මමද එතනින් වහා දිව ගියේ දරා ගත නොහැකි කම්පනයක් සිත දරාගෙනය. 

මතු සම්බන්ධයි.........

Silent Writer 🖋️