දුර 🌹(short story) ✨️07 කොටස ✨️✨️

දුර 🌹 (Short Story)

✨️ 07 කොටස 

ඒ රෑයින් පස්සේ ඔවුන් දෙන්නා අතරේ වෙනසක් ඇතිවුනා.

ලොකු වෙනසක් නෙවෙයි.

කවුරුහරි පිටින් බලලා කියන්න පුළුවන් තරම් එකක්වත් නෙවෙයි.

ඒත් ඔවුන් දෙන්නාට දැනෙන තරම්.

දවසක් දෙකක් නෙවෙයි.

දවස් තුනක්.

හතරක්.

එකිනෙකා ගැන තිබුණු කුතුහලය හෙමින් වැඩි වුණා.

කලින් කතා කළේ ගෙදර දේවල් ගැන.

දැන් කතා වෙන්නේ තමන් ගැන.

කලින් “අද පාඩම් කළාද?” කියන තරමට තිබුණු කතා,

දැන් “ඔයාට මේක ඇත්තටම කැමතිද?” වගේ ප්‍රශ්න දක්වා ගියා.

චේතකි ශෙහාන් ගැන අහන දේවල් ශෙහාන්ටත් අමුතුයි.

ඔහු කවදාවත් කාටවත් නොකියපු පොඩි දේවල් ඇයට කියනවා.

ඔහුත් ඇගේ දේවල් අහනවා.

ඇගේ බය.

ඇගේ හීන.

ඇයට කවදාවත් කාටවත් කියන්න හිතුණේ නැති පොඩි දුකවල්.

ඒවා අතරින් දෙන්නා නොදැනුවත්වම එකිනෙකාගේ ලෝකෙට තව ටිකක් ඇතුළු වෙමින් හිටියා. ✨️

---

ශෙහාන්ගේ මල්ලිලා දෙන්නාට වෙනම rooms තිබුණත්, ඒ දවස්වල පාඩම් කරන්න කියලා තුන්දෙනාම එකට නිදාගන්න පුරුදු වුණා.

“අදත් මෙහෙමද?”

චේතකි ඇහුවා.

“අම්මා කිව්වා අපි තුන්දෙනාටම එකට නිදාගන්න කියලා.”

ශෙහාන් කිව්වේ හිනාවෙමින්.

“මල්ලිලා දෙන්නාට හොඳයි. මට තමයි අමාරු.” ශෙහාන් කිව්වා.

“ඇයි?”

“දෙන්නාගේ ගොරවන සද්දෙ.”

චේතකිට හිනාවක් ගියා.

“ඔයාත් ගොරවනවා ඇති.”

“මං?”

“ඔව්.”

“ඔයා අහලා තියෙනවද?”

ඇය එකපාරටම නිහඬ වුණා.

ශෙහාන් ඇය දිහා බලලා හිනාවුණා.

“අන්න. අහලා තියෙනවා.” ශෙහාන් කිව්වා.

“මං එහෙම කිව්වේ නෑ.” චේතකි බිම බලන් කිව්වා.

“හරි හරි.”

ඒ වගේ පොඩි විහිළු අතරින් දවස් ගෙවුණා. ✨️

---

එදා රෑ අම්මාත් තාත්තත් නිදාගන්න ගියා.

මල්ලිලා දෙන්නත් පාඩම් පොත් අරගෙන ටික වෙලාවකට පස්සේ තමන්ගේ ඇඳවල්වලට ගියා.

ශෙහාන් table එක ළඟ වාඩි වෙලා වැඩක් කරමින් හිටියා.

චේතකිට නින්දක් තිබුණේ නැහැ.

ඇය හෙමින් ඔහුගේ room එකට ආවා.

දොරට තට්ටු කළේවත් නැහැ.

“තව වැඩද?”

ශෙහාන් screen එකෙන් ඇස් ඉවතට ගත්තා.

“හ්ම්.”

ඇය ඇඳේ අයිනේ වාඩි වුණා.

“මට නින්ද යන්නේ නෑ.”

“ඇයි?”

“දන්නේ නෑ.”

ඔහු ආයෙත් වැඩට හැරුණා.

ඇය ඔහු දිහා බලන් හිටියා.

ටික වෙලාවකට පස්සේ දෙන්නා හෙමින් කතා කරන්න පටන් ගත්තා.

හඬ අඩුයි.

මල්ලිලා දෙන්නා නිදි නිසා.

ඒ නිහඬ කාමරේ ඇතුළේ ඒ කතා තවත් පෞද්ගලික වුණා.

පරණ මතක.

පාසල් කාලේ.

ඇය කැමති songs.

ඔහු කැමති දේවල්.

ඇය කවදාවත් කාටවත් නොකියපු පොඩි බයක්.

ඔහු කවදාවත් පිටට නොපෙන්වන දුකක්.

ඒ හැම දෙයක්ම අතරේ...

දෙන්නාටම තමන් ගැනම අලුත් කෙනෙක් හම්බ වුණා වගේ.✨️

---

ටික වෙලාවකට පස්සේ චේතකි නිහඬ වුණා.

ශෙහාන් වැඩ කරමින් හිටියේ.

ඔහුට ඇගේ හඬ නැති බව දැනුණා.

ඔහු හැරිලා බැලුවා.

චේතකි ඇඳේ අයිනේ බිත්තියට හේත්තු වෙලා.

ඇස් දෙක පියවිලා.

මුහුණේ තිබුණේ පොඩි මහන්සියක් වගේ.

“චේතකි.”

ඇය හෙල්ලුණේ නැහැ.

ඔහු තවත් පාරක් හෙමින් කතා කළා.

“චේතකි... ඔයාගේ room එකට යන්න.”

ඇය කිසිම උත්තරයක් දුන්නේ නැහැ.

ඔහු chair එකෙන් නැගිටලා ඇය ළඟට ගියා.

ඇය ඇත්තටම නිදි.

ඔහුට එකපාරටම බයක් ආවා.

අම්මා දැක්කොත්?

මේ වෙලාවේ ඇය තමන්ගේ room එකේ ඉන්න එක වැරදියට තේරුම් ගත්තොත්?

ඔහුට ඒක කිසිම විදිහකට වෙන්න දෙන්න බැහැ.

ඒ නිසා ඇයව අවදි කරන්න උත්සාහ කළා.

“චේතකි... නැගිටින්න.”

ඇය ඇස් ඇරියේ නැහැ.

ඔහු තවත් වරක් කතා කළා.

කිසිම ප්‍රතිචාරයක් නැහැ.

අන්තිමට ඔහු ඇයව හෙමින් අවදි කරවන්න උත්සාහ කළා.

ඒත් ඇය හොඳටම නිදි.

ශෙහාන්ට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ.

ඇයව හෙමින් උස්සගෙන ඔහු තමන්ගේ room එකෙන් එළියට එක්කගෙන ආවා.

ඇගේ ඉන වටින් අත දමා කොරිඩෝව දිගේ ඇයව අරගෙන යද්දි ඔහුගේ හිත වේගයෙන් ගැහුණා.

ඔහුට දැනුණේ තමන් කරන්නේ ලොකු වැරැද්දක් වගේ.

ඒත් ඇයව එතැනම තියලා යන්නත් බැහැ.✨️

---

ඇයව ඇගේ room එකේ ඇඳ මත හෙමින් තැබුවා.

ඇගේ නින්ද තාමත් කැඩිලා නැහැ.

ශෙහාන් තත්පරයක් ඇය දිහා බලන් හිටියා.

ඒ මොහොතේ ඔහුට හදිසියේම තේරුණා—

ඇය ගැන ඔහුගේ හිතේ තිබුණේ හුරුපුරුදුකමක් විතරක් නෙවෙයි.

ඔහු ඒක පිළිගන්න අකමැති වුණත්...

ඇය ගැන ඔහුට දැනෙන දේ තමන්ට පාලනය කරගන්න පුළුවන් සීමාවෙන් එහාට ගිහින්.

ඔහු හුස්මක් ගත්තා.

ඇගේ blanket එක හෙමින් ඇය මතට දාලා,

“නිදාගන්න.”

කියලා ඉතාම හෙමින් කිව්වා.

ඇය කිසිම දෙයක් ඇහුවේ නැහැ.

ශෙහාන් දොර ළඟට ගියා.

එතැනින් ආයෙත් හැරිලා බැලුවා.

ඇය තාමත් නිදි.

ඔහු දොර හෙමින් වහලා තමන්ගේ room එකට එන්න හිතුවා.

දොර වැහුණු ගමන් ඔහු එතැනම නතර වුණා.

හුස්ම ගන්න අමාරු වුණා වගේ.

ඔහුට තේරුණේ එකම දෙයක්.

*ඇය ඇත්තටම නිදි නොවුණා නම්...* ❤️‍🩹

ඔහු තමන්වම තවත් කොච්චර දුරට පාලනය කරගන්න පුළුවන් වෙයිද කියලා ඔහු දන්නේ නැහැ.

ඒ සිතුවිල්ලත් එක්කම ඔහු තමන්ටම තදින් කිව්වා—

“නෑ.”

ඒ සීමාව ඔහුටම තියාගන්න වෙනවා.

ඇය වෙනුවෙන්.

තමන් වෙනුවෙන්.

දෙන්නාගේ ජීවිත වෙනුවෙන්.

ඒ රෑ ඔහුට නින්ද ගියේ නැහැ.

ඒත් උදේ වෙනකම් ඔහු එක දෙයක් ගැන නම් ස්ථිරවම දැනගෙන හිටියා.

ඔහුට චේතකිගෙන් ඈත් වෙන්න ඕන කියලා හිතන තරමටම...

ඇයගෙන් ඈත් වෙන්න ඔහුට තව අමාරු වෙමින් තිබුණා. 😳✨️

Continue....